Op zondag 26 april laat Luisa Stoop uit Valkenswaard haar verzameling vulpennen zien op de verzamelbeurs in Zijtaart. Ze heeft er nu iets meer dan 100. Dat is al erg veel als je weet dat ze pas sinds 2 jaar echt bezig is met verzamelen.
Op haar 15e kreeg Luisa een Parker vulpen cadeau van haar stiefvader na het afronden van haar middelbare school. Hij bestelde de vulpen via zijn broer in de Verenigde Staten. Het was toen (in 1966) heel bijzonder om een Parker vulpen te krijgen en te bezitten. Ze heeft hem altijd gebruikt en er veel mee geschreven. Luisa is geboren en opgegroeid in Portugal. Toen ze in Engeland ging studeren ging de pen natuurlijk met haar mee. Tijdens een vakantie in Nederland leerde ze haar man kennen. Daarna ging ze les geven aan een Europese school in België. Haar leerlingen zagen dat zij altijd met Parker vulpennen schreef. Ze had er inmiddels een paar meer en in iedere Parker vulpen zat een andere kleur inkt, maar geen rood. Zij vond het niet prettig om met rode inkt te corrigeren, die kleur vond ze te schreeuwerig. Als het niet goed was gebruikte ze bruin of paars. Aan het einde van het schooljaar kreeg ze van een groepje leerlingen een cadeautje. Zij protesteerde dat ze geen cadeaus aan mocht nemen. Zij had toch gewoon haar werk gedaan. De woordvoerster zei dat haar moeder naar de rector zou gaan als ze het niet aannam. Ze vonden ook dat zij meer gedaan had dan alleen haar werk, ze had ze leren denken. Het was een Parker vulpen, maar een ander model en met rode inkt.
Ze vindt vulpennen een mysterieus instrument en het mechanisme fascineert haar. Haar verzameling gaat niet om kwantiteit, maar om kwaliteit. Ze inspecteert en gebruikt haar vulpennen regelmatig, ze maakt ze schoon en bewondert ze. Als ze ermee bezig is komen vaak vanzelf leuke herinneringen naar boven.
In 2024 had ze ongeveer 15 Parker vulpennen in haar bezit. Het waren nog 6 werkende pennen en de rest was helaas stuk. Omdat ze in een dip zat besloot ze haar vulpennen nog eens te bekijken en schoon te maken. Daar beleeft ze altijd veel plezier aan. Ze bedacht dat ze graag meer zou willen weten over het repareren van pennen. Haar eerste pen had ze eens laten repareren nadat hij ging lekken, maar die was helemaal verprutst en gedeukt teruggekomen. Waarschijnlijk was de pen te warm gemaakt. Ze besloot een oproep in het Eindhovens Dagblad te plaatsen voor onderdelen. Op haar oproep kreeg ze 13 reacties van lezers dat ze bij hen wel vulpennen of onderdelen op mocht halen. Vaak waren het hele kistjes met schrijfspullen en losse onderdelen, zelfs hele nieuwe pennen en ze kreeg een heleboel mooie verhalen. Luisa was heel blij met alle reacties. Haar vertrouwen in de goedheid van mensen werd flink opgekrikt.
Nu heeft ze ruim 100 werkende pennen en een aantal zijn er nog in “quarantaine”, tot ze meer weet over hun “ziektes”. Ze ging op internet op zoek naar meer informatie en zocht naar YouTube filmpjes over de reparatie van vulpennen. Via internet kwam ze bij een man in Nijmegen die nog wel vulpennen repareert. Als ze haar pen gerepareerd wilde hebben moest ze minstens een jaar wachten voor hij er tijd voor had. Hij heeft haar wat tips gegeven en inmiddels heeft ze het een en ander aan gereedschap en onderdelen om pennen te kunnen repareren. Hij adviseerde haar ook om een paar boeken over vulpennen aan te schaffen, zoals het boek op de foto Ze vindt het fascinerend om te zien hoe een vulpen in elkaar zit en hoe alles werkt, zo klein als het is. Ze heeft inmiddels ook een aantal vulpennen van ongeveer 20 andere merken. Die werken vaak heel anders dan Parker pennen. Er zijn vulpennen met inktpatronen, maar ook met zakjes, pompjes en converters die je kunt vullen met inkt. Ook inkt en inktpotjes hebben de aandacht van Luisa.
Op zondag 8 maart bezocht ze de verzamelbeurs voor pennen in Hegelsom. De meeste pennenverzamelaars verzamelen balpennen met reclame. Luisa heeft ze het liefst zonder reclame. In eerste instantie liep ze op de verzamelbeurs rond met het idee dat er niets voor haar was. Maar ze maakte een praatje met diverse verzamelaars en vertelde dat zij geen balpennen met reclame verzamelt maar vulpennen. Toen werd zij verwezen naar een man, die had vorige keer wel een aantal vulpennen bij zich die hij uit een erfenis had gekregen. Hij had een heel oude Parker bij met een ander pompmechanisme dan zij kent. Ze kon hem voor weinig geld van hem overnemen en ze is heel erg blij met deze bijzondere oude pen. Toen ik haar vroeg of zij nog op zoek was naar een speciale pen zei zij in eerste instantie dat ze niet echt op zoek was. Maar even later vertelde zij dat Amerikaanse soldaten in de 1e wereldoorlog een Parkerpen meekregen om naar huis te kunnen schrijven. Daarbij zat een kokertje met daarin kleine tabletjes. Als de tabletjes met water in aanraking kwamen werd het inkt. Ze zou het super vinden om zo’n pen met kokertje in haar verzameling te hebben, maar ze zijn zeer gewild.
Luisa bergt haar pennen op in hele mooie kastjes. Ze zag eens zo’n kastje op Marktplaats en het kostte haar moeite om de verkoper over te halen alleen het kastje aan haar te verkopen. Ze vond ze later ook via Amazon, maar die zijn van mindere kwaliteit. De eerste kwam zelfs helemaal plat aan.
Klik hier om het artikel met extra foto’s te lezen zoals het in de Verzamelaar komt te staan.
Verzamelbeurs
Op zondag 26 april laat Luisa Stoop uit Valkenswaard haar verzameling vulpennen zien op de verzamelbeurs in Zijtaart. Als u naar aanleiding van dit verhaal contact wilt opnemen met Luisa kan dat via luisa.stoop@onsbrabantnet.nl of 06 – 1535 1617.